آموزش و قانون سنگ بنای توسعه

گفته می شود که پس از حق حیات، انسان از حق آزادی و امنیت برخوردار است در عین حال، هیچ عاقلی نیز نمی پذیرد که حیات اجتماعی، بدون نظم و قانون باشد؛ هر چند سبب ایجاد محدودیت برای آدمیان شود. لذا میوه قانون، چه در جوامع مذهبی مبتنی بر قوانین الهی و چه در جوامع سکولار بر پایه قوانین بشری و عرفی، چیزی جز نظم و عدالت، البته در سطوح متفاوتی، نخواهد بود چرا که هر چیزی در جای خود قرار خواهد گرفت.

وجود قانون، الهی یا عرفی، در جامعه باعث می شود تا انسان ها میل به خودسری پیدا نکنند و آزادی و امنیت و همچنین توسعه و پیشرفت در جامعه ای شکل می گیرد که قانون بر آن حاکم باشد. در سایه همین قانونگرایی نیز تبارگرایی به حاشیه می رود و ضوابط جایگزین روابط می شوند .سابقه قانونگرایی به قدمت تفکر سیاسی انسان هاست. جوامع و کشورهایی که به دنبال توسعه بوده و یا هستند با اهمیت دادن به دو موضوع «آموزش» و «قانون»، تلاش می کنند نظم را در جامعه حاکم نمایند، بدین مفهوم که به ویژه از همان دوران کودکی، تمرین قانون پذیری به افراد داده شده و آنها را در چارچوب قرار می دهند.


در ورودی ایالت ویرجینیای آمریکا از شهر واشنگتن دی سی با قبرستان ملی ویرجینیا، موسوم به آرلینگتون، مواجه شدم که تا چشم کار می کرد سنگ مزار بود. چینش منظم نمادها در این قبرستان که شکل گیری آن به نیمه قرن نوزدهم میلادی باز می گردد، حاکی از انعکاس آن نظم مثال زدنی بود که از سرزمین زندگان به شهر مردگان نیز راه یافته است. هر چند، آنها حق حیات دنیوی را از دست داده و زنجیره محدودیت های ناشی از آن را از خود باز کرده اند.

جمعه، 10 مارس 2017

ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا